Dobór odpowiedniej długości kijów to jedna z najważniejszych decyzji w nordic walkingu. Od niej zależy nie tylko komfort chodzenia, ale przede wszystkim to, czy technika będzie działać tak, jak powinna. Wysokość kijów dobieramy do wzrostu i – pośrednio – do stylu marszu, w jakim będziesz chodzić. I właśnie tutaj pojawia się najwięcej błędów.

Najczęstszy błąd: kije za wysokie

Bardzo często spotykam się z powielaną w internecie (a czasem nawet na szkoleniach) zasadą, że kije powinny być tak wysokie, aby po postawieniu ich pionowo i złapaniu za rękojeść łokieć tworzył kąt prosty. To jest błąd. Jeśli po postawieniu kijów pionowo łokieć robi idealny kąt prosty – kije są zazwyczaj za wysokie. Przy krótkim kroku mogą wydawać się wygodne, ale przy dłuższym zaczynają przeszkadzać: utrudniają cofnięcie ręki i długie, efektywne odepchnięcie za biodrem.

A to właśnie długi krok i długie odepchnięcie są podstawą techniki, która angażuje całe ciało.

Kiedy wyższe kije mogą mieć sens?

Są sytuacje, w których nieco wyższe kije mogą się sprawdzić. Dotyczy to osób chodzących bardzo szybko, dynamicznie, krótkim krokiem albo łączących marsz z elementami biegu z kijami (np. w zawodach). Przy krótkim kroku sylwetka jest bardziej wyprostowana, dlatego kij może być nieco wyższy. Trzeba jednak jasno powiedzieć: to nie jest klasyczna technika nordic walking nastawiona na pracę całego ciała w dużych zakresach ruchu.

Dlaczego w nordic walkingu potrzebujesz nieco krótszych kijów?

W technice nordic walking podstawą jest długi krok. Długi krok powoduje, że sylwetka naturalnie lekko się obniża. Jeśli kije są za wysokie, zaczynają blokować pracę rąk, ograniczają zakres ruchu i utrudniają swobodne odepchnięcie. Dlatego kij powinien być dobrany tak, aby ręka mogła swobodnie pracować, a odepchnięcie było długie, płynne i naturalne. Dobrym i prostym testem jest pozycja stojąca: przedramię powinno lekko opadać w dół, a kąt w łokciu wynosić około 100–105°. Nie kąt prosty, tylko lekko rozwarty.

Prosty wzór i tabela – punkt wyjścia

Jako punkt wyjścia możesz przyjąć prosty przelicznik:

wzrost × 0,68

Wynik potraktuj jako bazę, a następnie najlepiej zweryfikuj go w praktyce podczas chodzenia.

Uwaga. To są wartości orientacyjne – punkt wyjścia, a nie sztywna reguła.

W praktyce bardzo często wystarczy skrócić kije o kilka centymetrów, aby ruch stał się swobodniejszy, krok dłuższy, a praca ramion bardziej zamaszysta.